Źródła pisane już od drugiej połowy  X wieku relacjonują dzieje Pomorza Zachodniego. Ziemie te zostały włączone do powstającego państwa polskiego przez Mieszka I.  W późniejszych latach tereny te stały się własnością margrabiów brandenburskich jako obszary tzw. Nowej Marchii. Lokację miejską otrzymało Drawsko Pomorskie 08.03.1297r. z rąk Ottona IV i Konrada I. Pierwszym sołtysem Drawska został Arnold von Goltz.

Próby odzyskania Drawska przez Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego nie przyniosły pozytywnego rezultatu. W roku 1400 Konrad von Jungingen kupił Ziemie Drawską ze Złocieńcem i Ziemię Wałecka z Czaplinkiem i od 1402r. tereny te stały się własnością Zakonu Krzyżackiego. Po klęsce Zakonu pod Grunwaldem ponowiono starania włączenia tych ziem do państwa polskiego, ale zakończyło się to niepowodzeniem. W latach 1535-1571 Nowa Marchia była suwerenna i rządzona przez margrabiego Jana z Kostrzynia, który przyjął luteranizm w 1538r. i przeprowadził sekularyzację dóbr kościelnych. Po śmierci Jana z Kostrzynia, zgodnie z jego wolą, Drawsko przeszło pod zarząd  elektora brandenburskiego, później stało się częścią Brandenburgii, państwa pruskiego i wreszcie Niemiec. Ziemia Drawska aż do XVIIw. pomyślnie rozwijała się gospodarczo. Z zachowanych miedziorytów Meriana z połowy XVII w. wynika, iż miasto było otoczone murem obronnym z basztami. Drawa - rzeka, która przepływała przez miasto, zasilała w wodę miejskie fosy. Do miasta można było dostać się przez trzy bramy. Obrazy utrwalone na miedziorytach wskazują na zamożność mieszkańców, mogących wznosić okazałe budowle. Wiek XVII nie był już dla Drawska łaskawy. Około 1620 roku pożar  zniszczył część miasta, spłonął kościół, ratusz i wiele budynków. Kilka lat później, w wyniku zarazy, liczba ludności zmniejszyła się o połowę. Jednak szczególnie niszcząca dla Drawska była wojna 30 letnia. Miasto nie było terenem walk, położone jednak na trasie przemarszu wojsk (cesarskich, brandenburskich, szwedzkich) ponosiło koszty kontrybucji i zwykłej grabieży. „Potop" szwedzki kosztował również mieszkańców duże sumy, wpłacane zarówno wojskom polskim S. Czarnieckiego, jak i wojskom szwedzkim. W związku z tym gospodarczy rozwój Drawska i okolic rozpoczął się późno, dopiero w 80. latach XIX w. wzrosło zapotrzebowanie na produkty rolne a to wymusiło unowocześnienie produkcji, rozbudowę infrastruktury. Po pierwszej wojnie światowej w Drawsku, położonym na peryferiach państwa niemieckiego, nastąpił regres gospodarczy. Został on przełamany dopiero w latach 30.,
gdy Ziemia Drawska stała  się ważnym terenem militarnym (po 1933r. rozpoczęto budowę Wału Pomorskiego). W czasie drugiej wojny światowej Ziemia Drawska była miejscem ciężkich i ważnych walk, przede wszystkim przełamania Wału Pomorskieg.Ostatecznie, zniszczone działaniami wojennymi Drawsko zostało wyzwolone 4.03.1945 r. przez żołnierzy 11 Pułku Piechoty 4. DP im. J. Kilińskiego.

Akt Założycielski Drawska

Źródło: "Drawsko - Przyczynki do historii miasta"

W roku pańskim 1297 w Prenzlau. Otto i Conrad, z Bożej Łaski margrabiowie branderburscy i landesberdzcy i my Johann i Otoo, margrabiowie, synowie Conrada, pana tej marchii, obiweszczają wszystkim chrześcijanom, do których zaliczają się tu obecni, oraz tym, którzy to oświadczenie przeczytają:
Ponieważ wszystko przemija, jeśli nie zostanie uwiecznione przez ustne lub pisemne świadectwo tu obecnych, że przekazujemy czcigodnemu Arnoldowi von der Goltz, wójtowi z Drawska, jak również jego braciom Conradowi i Johannesowi naszą gminę Drawsko, ze wszystkim co do niej należy tak jak to niniejszym opisujemy, w posiadanie.
Przekazujemy wymienionej gminie prawo brandenburskie. Do tego graniczące z nią 200 odjąć 16 włók*. Z tych ziem mieszkańcy otrzymują 50 włók na lewo od Drawy, leżące naprzeciw gminy, w górze i w dole Drawy, do własnego użytku. Pozostałe włóki po prawej stronie Drawy gmina powinna zachować na cele rolnicze, poza czterema włókami, które podarowaliśmy kościołowi tej gminy.
Wójt, jego bracia i dziedzice otrzymują 10 włók do własnego użytku, wolne od podatku, jako własność. Po czasie wolnym od danin miasto musi płacić za każdą włókę pół srebrnego grosza.
Od tych wpływów wójt zatrzymuje trzecią część jak również jedną trzecią zatrzymuje z terenów poza miastem i z wpływów sądu. Wójtowi należy się także dzierżawa młyna wraz z jazem na Drawie; jemu i jego dziedzicom, obdarzonym prawnym tytułem feudalnym i wolnym od podatków. Miasto może korzystać z rynku, budynków, z punktu kontroli mięsa, z jatek i piekarni. Również chcemy, aby dochody i majątek położony za miastem należał do gminy.
Przekazujemy miastu poza tym następujące jeziora z prawem do połowów: Luebbesee, Werner- i Zapelsee i ich dopływy od Zapelsee do Wels-See wraz z Mellensee i Gellensee. Poza tym przekazujemy gminie bagna Mennhagen powyżej miasta, nad Drawą położone, w górę jej biegu aż do granicy wsi Dalewo, a te bagna nigdy nie będą mogły być zmniejszone przez naszych urzędników. Miasto powinno zostać wolne od podatków i danin mieszkańców, jak również okazyjnie trudniący się handlem nowo przybyli. Jeśli nie ma śniegu, mieszkańcy i ich goście mogą bez obawy polować na zające.
Ulice i porządek utrzymują mieszkańcy miasta wedle upodobania. Aby łaska tego daru przez nas i naszych następców i dziedziców w przyszłości nie zmieniona została, rozkazujemy, aby ten list został przez świadków zapisany i naszą pieczęcią opatrzony. Tak się stało w roku pańskim 1297 w obecności Wernera von Schwannenberg, Friedricha von Eickstedt, Hasso i Ludolfa, braci von Wedel, Burkharda von Lockstedt, rycerza i naszego notariusza Thiedemanna, który zapisał w Prenzlau, szóstego dnia poza piątą niedzielą przed Wielkanocą.
Prenzlau, 8 marca 1297

POLECAMY: Drawsko Pomorskie. Pojezierze Drawskie zaklęte w starej widokówce, autor: Jarosław Leszczełowski